KEFFARETLER

YEMİNLER

EVLİLİK

BOŞANMA

SİYER-İ NEBİ

TEMİZLİK / TEHARET / DİYANET(DİB) FETVALARI

ADAK VE YEMİN / DİYANET(DİB) FETVALARI

DUA VE ZİKİR / DİYANET(DİB) FETVALARI

KADINLARA ÖZEL HALLER / DİYANET(DİB) FETVALARI

MİRAS VE VASİYET / DİYANET(DİB) FETVALARI

YİYECEKLER ve İÇECEKLER / DİYANET(DİB) FETVALARI

BİDAT VE HURAFELER / DİYANET(DİB) FETVALARI

10.200 SORULU-CEVAPLI MÜLAKAT SORULARI

1-Kur’an-ı Kerim ile ilgili SORULAR VE CEVAPLAR

2-Tecvid ile ilgili SORULAR VE CEVAPLAR

3-Tefsir ile ilgili SORULAR VE CEVAPLAR

9-Hadis ile ilgili SORULAR VE CEVAPLAR

12-Kelam ve Akaid ile ilgili SORULAR VE CEVAPLAR

14-Hac ve Umre ile ilgili SORULAR VE CEVAPLAR

16-Peygamberler ile ilgili SORULAR VE CEVAPLAR

21-Siyer-i Nebi ile ilgili SORULAR VE CEVAPLAR

28-Genel Kültür ile ilgili SORULAR VE CEVAPLA

7-Bedir savaşı

C- BEDİR SAVAŞI (2/624)(Medine dönemi)

Hz. Peygamber ile müşrikler arasındaki ilk savaş Bedir’de meydana gelmiştir. Hicretin 2. yılında Kureyşliler, büyük bir kervan hazırlayıp Ebû Süfyan’ın idaresinde Suriye’ye göndermişlerdi. Bin deveden oluşan ve elli bin dinar sermaye ile hazırlanan bu kervan, Kureyş tarafından sevkedilen en büyük kervanlardan biridir.

Hz. Peygamber Medine’den çıkmadan on gün önce Talha b. Ubeydullah ve Said b. Zeyd’i kervan hakkında bilgi toplamak için Suriye yoluna gönderdi. Ancak bu iki sahâbî Medine’ye Bedir savaşı esnasında ulaşabildiler.

Bu arada kervanın dönüş haberini başka kaynaklardan öğrenen Hz. Peygamber, 12 Ramazan 2/9 Mart 624’te Medine’den hareket etti. Sancaktarlık görevine Mus’ab b. Umeyr, Hz. Ali ve Sa’d b. Muâz’ı tayin etti. Peygamberimiz savaş sırasında Benî Hâşim’den ve diğer kabilelerden bazı kimselerin ve özellikle amcası Abbas’ın zorla çıkarıldığını belirterek öldürülmemelerini istemişti.

Mübareze:  

Teke tek vuruşma. Arap geleneğine göre savaş mübareze (teke tek vuruşma) şeklinde başlar. Arap geleneğine göre savaş mübareze(teke tek vuruşma) şeklinde başladı. Müşrik ordusundan Esved b. Abdülesed, İslâm ordusundan da Hz. Hamza ortaya çıkıp döğüştüler. Hz. Hamza rakibini öldürdü. Bunun üzerine Kureyşlilerden Utbe b. Rebîa, kardeşi Şeybe ve Velîd b. Utbe ortaya atıldılar. Bunların karşısına ensardan üç kişi çıktı. Fakat müşrikler kendilerine denk kabul etmedikleri için onlarla vuruşmayacaklarını, karşılarına kendilerine denk kimselerin çıkmasını istediler. Bunun üzerine Hz. Peygamber’in emriyle Hz. Hamza, Hz. Ali ve Ubeyde b. Hâris meydana çıktı. Hz. Hamza Utbe’yi, Hz. Ali Velîd’i, Ubeyde b. Hâris de Şeybe‘yi öldürdü. Teke tek vuruşmalardan sonra başlayan ve dört veya beş saat süren savaş, ikindiye doğru İslâm ordusunun kesin zaferiyle sonuçlandı. Savaşta müşrik ordusundan başta Ebû Cehil, Ümeyye b. Halef, Utbe b. Rabîa, Şeybe b. Rabîa ve Ebû Süfyan’ın oğlu Hanzala gibi ileri gelen İslâm düşmanları olmak üzere toplam 70 kişi öldü; bir o kadar sayıda asker de esir alındı. Müslümanlar, altısı muhâcirlerden, sekizi de ensardan olmak üzere toplam 14 şehit verdiler. Hz. Peygamber şehitlerin cenaze namazını kılarak onları defnettirdi. Müşrik ölülerini de gömdürdü. Düşman ölülerine her türlü tecâvüz ve parçalama hareketlerini yasakladı.

Esirlere uygulanan muameleye gelince, Hz. Peygamber her şeyden önce esirlere iyi davranılmasını emretmiştir. Onlardan sadece ikisini, Ukbe b. Ebû Muayt ile Nadr b. Hâris’i, vaktiyle kendisine ve Müslümanlara yaptıkları ağır işkencelere karşılık olarak ölüme mahkum etmiştir.

Medine’ye dönerken bütün ganimetler bir araya toplanarak savaşa katılanlar arasında eşit şekilde bölüştürüldü. Daha sonra savaş ganimetleriyle ilgili ayrıntılı hükümler içeren âyet-i kerîme nâzil oldu. Buna göre ganimetin beşte biri Allah’a, Resûlü’ne, onun akrabasına, yetimlere, yoksullara ve yolda kalmışlara aittir. Hz. Peygamber bu âyetin hükümlerini ilk defa aynı yıl Benî Kaynukâ’ Yahudilerinden elde edilen ganimetlere uyguladı.

Hz. Peygamber, Ebû Cehil’in devesini başkomutan hakkı (safiy) olarak kendisi aldı ve diğer develerinin arasına kattı. Bu deveye biner, gazvelere çıkardı. Hudeybiye seferine çıkarken kurbanlıkları arasında onu da götürdü. Müşrikler onu yüz deve karşılığında istediler. Ancak Hz. Peygamber “Şayet kurbanlıklar arasına katmasaydık kabul ederdik” dedi. Hz. Peygamber, Zeyd b. Hârise ve Abdullah b. Revâha’yı Bedir zaferini haber vermek üzere Medine’ye gönderdi. Zeyd b. Hârise şehre ulaştığında Hz. Peygamber’in kızı Rukıye vefat etmiş ve yeni defnedilmişti. Hz. Peygamber de ramazanın sonunda veya şevvalin başında ordusuyla birlikte Medine’ye döndü.

Kur’an-ı Kerim’de Müslümanların Bedir Savaşı’nda meleklerin yardımıyla desteklendiği ve Allah’ın kendilerine yardım ettiği açıkça belirtilmektedir. Âl-i İmrân Sûresi’nin bu konuyla ilgili âyetlerinin meâli şöyledir:  “Andolsun ki sizler güçsüz olduğunuz halde Allah Bedir’de size yardım etmişti. Öyle ise Allah’tan sakının ki O’na şükretmiş olasınız. O zaman sen mü’minlere şöyle diyordun:  İndirilen üç bin melekle Rabbinizin sizi takviye etmesi, sizin için yeterli değil midir”? Bakara, Âl-i İmran ve Enfâl sûrelerinde bunlardan başka Bedir Gazvesi’nden bahseden daha pek çok âyet-i kerîme mevcuttur. Kur’an-ı Kerim’de bu savaştan ayırdetme günü (Yevme’l-Furkân) ve iki topluluğun karşı karşıya geldiği gün (Yevme’l-Teka’l-Cem’ân) diye bahsedilmektedir.

Yevme’l-Furkân:  

Kur’an-ı Kerim’de bedir savaşında ayırdetme günü olarak bahsetmiştir.

Yevme’l-Teka’l-Cem’ân:  

Kur’an-ı Kerim’de bedir savaşında topluluğun karşı karşıya geldiği gün olarak bahsetmiştir.

Batşe-i Kubrâ:  

Kur’an-ı Kerim’de geçmektedir,(şiddetli yakalayış) tabiriyle Bedir savaşının kasdedildiği kabul edilmektedir.

Bedir zaferinden sonra Müslümanların başarısını kıskanmaya başlamışlardır. Ka’b b. Eşref üzüntüsünden “Yerin altı üstünden iyidir” demiştir. Bedir Savaşı’nın en önemli sonuçlarından birisi de Uhud savaşına sebep olmasıdır. Mekke müşrikleri yenilgi haberini alınca büyük üzüntüye kapıldılar. Ebû Cehil’in yerine Ebû Süfyan’ı başkanlığa getirerek, hep birlikte Müslümanlardan intikam almak için yemin ettiler ve derhal faaliyete başladılar. Bedir savşında:  Müslümanlardan 14 şehit verildi. Müşriklerden 70 kişi öldü.